Suvremena plesna predstava „Crveno kao zeleno“ teži eksperimentu u izvedbi i propitivanju isprepletenosti subjektivne slike svijeta ili sintetičkog okruženja u našim mislima i kolektivne svijesti, svijeta ideja kojim objašnjavamo postojanje pojmova, univerzalija, simbola i znakova te na koji način im pripisujemo značenja. Uzevši za polazište diferenciranu percepciju, tako pojam crveno može imati nebrojena značenja, asocijacije i konstrukcije, crveno kao krv, crveno kao potres, bordo crveno, enovrc, crveno kao broj jedan ili crveno kao slovo A (sinestezija, ideastezija, autistični savant), a može biti i crveno kao zeleno pitamo li daltoniste koji ne raspoznaju crvenu boju (pronotopi). Crvena i zelena boja provlače se kroz cijelu predstavu kao manje očit konstrukt koreografije; ali jasan impuls i sukreator scene. Plesači iscrtavaju plesni prostor, a tijela koja kreiraju koreografiju, odnosno koreografija koja kreira tjelesni pokret i dramaturgiju predstave konstruira se i gradi od kretanja, pokreta i gesti na tragu razvojnih faza djeteta. Koreografijom se naglasak stavlja na posredničku funkciju tijela i izvlači se potencijal osnovnih tjelesnih funkcija. Plesači koriste sva osjetila u kreiranju različitih tjelesnih senzacija i pridavanju značenja.

Autorice i koreografkinje: Nikolina Dolfić i Lucija Zalović
Plesači: Nikolina Dolfić, Sandra Duilo, Vanja Gršković, Mirjana Kamber, Ivan Mateljan, Josipa Ursić, Margarita Vuko, Lucija Zalović
Umjetnička savjetnica: Iva Burčul
Oblikovanje zvuka: Tonči Bakotin
Glazba: Ruzina Frankulin
Oblikovanje svjetla i tehničar: Siniša Jakovčević
Kostimografkinja: Ana Marin
Scenografija i rekviziti: Ivan Mateljan i Branko Mateljan
Šminka: Dragana Fadić
Fotografija, video i trailer: Toni Wagner
Dizajn plakata i programskih knjižica: Goran Čače
Tisak: Grafički studio „Gost“
Produkcija: Plesna udruga „Tiramola“
Pokrovitelj: Ministarstvo kulture RH